Τα cookie μάς βοηθούν να προσφέρουμε τις υπηρεσίες μας. Χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες μας, αποδέχεστε την από μέρους μας χρήση των cookie.

Destinations:

guide

cities & villages
northern corfu

More

action:

for all

sea, mountain, road

Nature activities,
and experiments

More

Διαφημίστε:

στo altercorfu.com

διαφημιστικο banner,
επαγγελματικός κατάλογος

Τοποθέτηση στις προτάσεις,
Δημιουργία βιντεο

More

glorious past:

history & archaeology

museums, archaeology sites

influences cultures,
heritage

More
Γαστρονομία

Οι αισθήσεις στο έπακρο, είναι το μόντο της τοπικής γαστρονομίας της Κέρκυρας, όπως αυτή δημιουργήθηκε από τα 411 χρόνια που η Κέρκυρα υπήρξε Βενετσιάνικο λιμάνι και γιγαντώθηκε μέχρι και της μέρες μας.Η πολύχρονη παρουσία των Ενετών και των Άγγλων και η ολιγόχρονη των Γάλλων και των Ρώσων, είχαν ως αποτέλεσμα ένα ιδιαίτερο μείγμα πολιτισμών, που αναμενόμενα επηρέασε και την γαστρονομία της Κέρκυρας. Παρόλα αυτά το Επτανήσιο νησί έχει μια ξεκάθαρη και αυθεντική τοπική κουζίνα με δυναμικές γεύσεις. Τα τοπικά προϊόντα είναι η βάση της ιδιαίτερης Γαστρονομίας της Κέρκυρας για την δημιουργία των φαγητών κατατεθέν του νησιού. Στην λίστα που θα ακολουθήσει στο τέλος, μπορείτε να δείτε τα γνωστότερα φαγητά, λικέρ και γλυκά της Κέρκυρας.Οπωσδήποτε για να πείτε ότι γνωρίσατε και γευτήκατε το Κερκυραϊκό φαγητό θα πρέπει να δοκιμάσετε το Σοφρίτο, την Παστιτσάδα και το Μπουρδέτο. Σύμφωνα με τις παραδόσεις τα δυο πρώτα πιάτα σερβίρονται τις Κυριακές και τις γιορτές και το τελευταίο το χειμώνα, σήμερα όμως θα τα βρείτε σε αξιοπρεπείς εκδοχές σε αρκετές τοπικές ταβέρνες.

Το καλάθι των τοπικών προϊόντων

Το νησί του Ιονίου είναι ευλογημένο, το έδαφος, το κλίμα , η τοποθεσία , όλα συμβάλλουν στην ευδοκίμηση κλασικών ελληνικών αγαθών, όπως είναι η ελιά και το σταφύλι μέχρι εξωτικών, όπως είναι ο καρπός citrus Japonica. Όσο είστε στο νησί θα ανακαλύπτετε αυτά τα αποκλειστικά προϊόντα, τα κρασιά από τοπικές και σπάνιες ποικιλίες, την εγχώρια μπύρα με αρώματα του νησιού, το διάσημο κουμ κουάτ , την φρέσκια τσιστιμπύρα, το ποιοτικό βούτυρο, το γευστικό και πληθωρικό λουκάνικο, το καλό μανούρι και την πλούσια γραβιέρα. Το ταξίδι σας με την παρουσία τους θα συνδεθεί με αρώματα και γεύσεις ,που μπορείτε να πάρετε μαζί σας στο καλάθι της επιστροφής.

Κρασί: Ποιοτικά κρασιά στο νησί είναι εκεί που το έδαφος είναι ξηρό, όπως στους Σιναράδες. Οι βασικές ποικιλίες είναι ο λευκός κακοτρύγης, ( όπως λέει και το όνομα του είναι δύσκολος στο τρύγο αλλά το αποτέλεσμα είναι ντελικάτο), το αρωματικό μοσχάτο, το μπρούσκο πετροκόριθο και το ποιοτικό Σκοπελίτικο.

Λάδι και ελιές: από την εποχή των Βενετσιάνων μέχρι σήμερα οι Κερκυραίοι παράγουν άφθονο λάδι. Από τις χαρακτηριστικές μικρές μαύρες ελιές, που είναι νοστιμότατες και τρώγονται σκέτες ή γαρνιρισμένες στη σαλάτα.

Γαλακτοκομικά: παλιότερα η Κέρκυρα είχε παγκόσμια φήμη για την παραγωγή άριστης ποιότητας αγελαδινού βουτύρου και εξαιρετικής ποιότητας γραβιέρα. Σήμερα μικρές οικοτεχνίες παράγουν, σε εξαιρετικά χαμηλές ποσότητες άριστης ποιότητας, γαλακτοκομικά προϊόντα.

Κουμ κουάτ: Στα κινέζικα είναι το χρυσό πορτοκάλι και πραγματικά αυτός ο γιαπωνέζικος καρπός θυμίζει λιλιπούτειο πορτοκάλι. Ευδοκιμεί στην βόρεια Κέρκυρα κυρίως γύρω από τις Νύμφες και είναι ένα εξαιρετικό λικέρ αναζωογονητικό, αρωματικό και γλυκόπικρο. Πέρα από το να το απολαμβάνετε δροσερό μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε στην μαγειρική και περισσότερο στην ζαχαροπλαστική για γλυκό του κουταλιού ή μαρμελάδα.

Αλλαντικά: Η Κέρκυρα έχει πολύ νόστιμα σαλάμια. Τα κατεξοχήν είναι το τοσαλάδο και το νούμπουλο φουμικάδο από χοιρινό καπνιστό.

Τσιτσιμπύρα: Την έφεραν στο νησί οι Άγγλοι το 19 αιώνα και από τότε έμεινε και έγινε σήμα κατατεθέν του νησιού. Φτιάχνεται κυρίως από πιπερόριζα και λεμόνι. Είναι αρωματική και προκαλεί ένα κύμα δροσιάς

Λικέρ Λιμοντσέλο και Κουμκουάτ: Τα πασίγνωστα λικέρ της Κέρκυρας φτιαγμένα από λεμόνι και Κουμκουάτ.

Μπύρα: Στο νέο Ζυθοποιείο του κ. Καλούδη στον Αρίλλα οι μπύρες είναι φρέσκες και αφιλτράριστες, ώστε να προσφέρουν όλα τα καλά των δημητριακών και του λυκίσκου, όπως οι πρωτεΐνες και η βιταμίνη b. Η παραγωγή αφορά τις real ale. Ο διαχωρισμός έγινε πρώτα από τους Άγγλους σε μπύρες ale και real ale , για να διακρίνονται οι βιομηχανικές μπύρες από τις φυσικές. Στις 5 μπύρες που γεννάει η οικογένεια Καλούδη  αναμιγνύονται  Κερκυραϊκά υλικά, μέλι, λουλούδια , άνθη και βότανα. Η ναυαρχίδα και αυτή που ξεχωρίζω είναι η Ιόνιαν Επος. Από πίσω της  κρύβεται η Οδύσσεια ,όταν ο Οδυσσέας έλαβε από τον Αλκίνοο τον Κρίθινο οίνο. Εκτός από την ιστορία η μπύρα αυτή αναβιώνει παιδικές μνήμες μέσα από τα βότανα, τα τοπικά λουλούδια και το μέλι.

Κερκυραϊκές φράουλες: ποικιλία από μικροσκοπικές φράουλες (σαν αγριοφράουλες) με υπέροχο άρωμα. Αξίζει τον κόπο να τις αναζητήσετε την εποχή τους (Μάϊος).

Συκομαϊδα: ή συκόπιτα, φτιαγμένη από μούστο και ξεραμένα σύκα κι αρωματισμένη με γλυκάνισο, πιπέρι και ούζο, πουλιέται ακόμη σε λιγοστά μανάβικα της πόλης ως επιδόρπιο το οποίο μπορεί να συνοδέψει και ουζάκι.

Όμηρα: είναι ένα χορταρικό που μοιάζει με μάραθο, φυτρώνει στα βράχια της θάλασσας και στα ψαροχώρια συνηθίζουν να το κόβουν και να το σερβίρουν με λαδόξιδο για σαλάτα.

Τζίντζολα ξερή: αποξηραμένα τζίτζιφα με σταφίδες και σουσάμι που σερβίρεται ως επιδόρπιο σε όσους δεν τελείωσαν το κρασί τους.

Ορισμένα χαρακτηριστικά πιάτα της Κερκυραϊκής κουζίνας:

Κρεατικά

Παστιτσάδα: (Βενετσιάνικης προέλευσης), είναι το πιο δημοφιλές φαγητό στην Κέρκυρα και προσφέρεται σε επίσημα γεύματα και γιορτές. Η σπιτική παστιτσάδα στην πόλη γίνεται με μοσχαρίσιο κρέας (συνήθως μπούτι) παραγεμισμένο με λεπτοκομμένο σκόρδο μαϊντανό και αλατοπίπερο. Στη σάλτσα ντομάτας χρησιμοποιούνται λάδι, κρεμμύδι, κανέλα, γαρύφαλλο (μπρόκες) και αλατοπίπερο. Σερβίρεται με χονδρά μακαρόνια. Η χωριάτικη παστιτσάδα γινεται με κόκορα, λέγεται δε ότι είναι καλομαγειρεμένη, μόνον όταν η σάλτσα είναι τόσο πηκτή που να αφήνει κόκκινα μουστάκια. Υπάρχουν ακόμα και παραλλαγές παστιτσάδας με ψαρικά. Μια από τις πιο εκλεπτυσμένες εκδοχές είναι ο "αστακός παστιτσάδα". Το συγκεκριμένο πιάτο αξίζει να το αναζητήσετε.

Σοφρίτο: (Βενετσιάνικης προέλευσης), λεπτές φέτες μοσχαρίσιου κρέατος στην κατσαρόλα με άσπρη σάλτσα, ψιλοκκομμένο σκόρδο, μαϊντανό, άσπρο πιπέρι και ξύδι. Σερβίρεται με πουρέ πατάτας ή ρύζι.

Ψαρικά

Μπουρδέτο: (Βενετσιάνικο), συνήθως σκορπιός ή γαλέος με κόκκινη καυτερή σάλτσα (πολύ κοκκινοπίπερο και καυτερή πιπεριά) που σβήνεται στο τέλος με χυμό φρέσκου λεμονιού. Το καλύτερο "μπουρδέτο" φτιάχνεται στο Μαντούκι.

Σαβόρο ή Σαβούρο: (παραδοσιακό Βενετσιάνικο "Sardine in soor"), φαγητό των ναυτικών, πρόκειται για μικρά τηγανητά ψάρια, συνήθως σαρδέλες αλλά και γόπες ή μεγάλες μαρίδες, μαριναρισμένες σε άσπρη σάλτσα με ψιλοκομμένο σκόρδο, δεντρολίβανο, ξύδι και μαύρες σταφίδες. Το καλό σαβούρο λέγεται ότι πρέπει να έχει διατηρηθεί τουλάχιστον για μια εβδομάδα.

Μπιάνκο: (Βενετσιάνικο). Μπιάνκο θα πει άσπρο στα ιταλικά και πρόκειται συνήθως για μπακαλιάρο ή γαλέο με πατάτες στην κατσαρόλα με άσπρη σάλτσα. Η σάλτσα: ψιλοκκομένο σκόρδο, μαϊντανός, χυμός λεμονιού και βέβαια πιπέρι.

Μπακαλιάρος με αγιάδα: (aglio θα πει σκόρδο στα ιταλικά, εξ"ου και η αγιάδα), πρόκειται για το γνωστό τηγανητό μπακαλιάρο με σκορδαλιά. Η διαφορά στον τρόπο μαγειρέματος από την υπόλοιπη Ελλάδα έγκειται στην παρασκευή της σκορδαλιάς: πρόκειται για σκορδαλιά από αμύγδαλα, ψωμί, λάδι και ξύδι.

Στακοφύσι: (γνωστό από την εποχή των Βενετσιάνων νωρίς το Μεσαίωνα, μόνο το όνομα είναι δανεισμένο από την Αγγλική stock-fish. Πρόκειται για τον "ξερό" (αποθηκευμένο ξεραμένο) μπακαλιάρο, που για να φαγωθεί τον αφήνουν σε ανανεωμένο θαλασσινό νερό. Σοταρισμένα κομμάτια μπακαλιάρου με κρεμμύδι και κοκκινοπίπερο μαγειρεύονται στην κατσαρόλα με σάλτσα ντομάτας και πράσα. Ήταν η εκδοχή του μπουρδέτου για τους πλουσίους.

Πουλερικά

Σούπα αυγολέμονο: από κόκορα ή κότα (ελεύθερης βοσκής), γίνεται και από κρέας μοσχαρίσιο ή και συνδυασμό. Είναι το παραδοσιακό κερκυραϊκό φαγητό της Κυριακής του Πάσχα (πριν την εδραίωση του αρνιού στη σούβλα), αλλά και των Χριστουγέννων (σε αυτήν την περίπτωση προσθέτονται οι φτερούγες και ο λαιμός της γαλοπούλας για περισσότερη νοστιμιά). Για να είναι καλό το αυγολέμονο, πρέπει να έχουν "χτυπηθεί" πολύ καλά, ξεχωριστά.

Κότα μπολίδα παραγιομιστή: Στα κορφιάτικα σπίτια την "πρώτη του χρόνου. Κοτόπουλο που προηγουμένως παίρνει μερικές βράσεις στην κατσαρόλα για την παρασκευή της σούπας, μετά ψήνεται στο φούρνο, Πρόκειται για το παραδοσιακό ελληνικό πιάτο της Πρωτοχρονιάς, με παραλλαγή σίγουρα στη γέμιση του πουλερικού.

Εντόσθια

Χορδές ή γαρδούμπες: (χορδήν έτρωγαν οι αρχαίοι Έλληνες χορδούσιν οι Βυζαντινοί, γαρδούμπες οι Νεοέλληνες). Εντόσθια αρνιού (σικώτι, γλυκάδια, πνευμόνια) πλεγμένα και δεμένα κόμπο με αρνίσια έντερα πασπαλισμένα με πολύ πιπέρι, ρίγανη, λάδι και λεμόνι στο φούρνο ή στα κάρβουνα. Από τους νοστιμότερους μεζέδες στις παλιές μπυραρίες.

Τσιλίχουρδα: (από τις χορδές που είναι τα έντερα του αρνιού) παραλλαγή της παραδοσιακής πασχαλινής μαγειρίτσας. Η διαφορά από την υπόλοιπη Ελλάδα: δεν πρόκειται για σούπα, είναι τα εντόσθια το αρνιού πιο χονδροκομμένα από εκείνα της μαγειρίτσας με πηχτή σάλτσα αυγολέμονο χωρίς ρύζι.

Φιγαδέλια: (figa, είναι το συκώτι στα Βενετσιάνικα), πρόκειται για ακόμη άλλο ένα νοστιμότατο μεζέ. Κομμάτια μοσχαριού συκωτιού περιτυλιγμένα σε "μπόλια" αρνίσια, αφού προηγουμένως πασπαλιστούν με μυρωδικά και μπαχαρικά: Ψιλοκομμένο σκόρδο, ρίγανη, αλατοπίπερο και κανέλλα, γίνονται ψητά στα κάρβουνα.

Συκώτι τηγανητό: Συκώτι τηγανητό με κρεμμύδια σε ροδέλες, σβησμένο με κρασί και πασπαλισμένο με ψιλοκομμένο μαϊντανό.

Λαχανικά

Μελιτζάνες παστρόκιο: (στο φούρνο) μελιτζάνες τηγανιτές, πασπαλισμένες με τυρί (κεφαλοτύρι τριμμένο) σε στρώσεις, ανάμεσα αυγά βραστά σε ροδέλες, παντσέτα ή χοιρομέρι, σαλάδο, περιχυμένες με σάλτσα ντομάτας. Για τη σάλτσα: ντομάτα, κρεμμύδι, λάδι, λίγη ζάχαρη, βασιλικός.

Κολοκυθοπερίσταση: (στο φούρνο) κολοκύθια, μελιτζάνες, πατάτες, ντομάτες, κομμένα σε ροδέλες με λάδι, αλατοπίπερο και μαϊντανό ψιλοκομμένο. Μια παραλλαγή του μπριάμ.

Τσιγαρέλι: αγριόχορτα τσιγαριστά με ψιλοκομμένο σκόρδο και κόκκινο καυτερό πιπέρι.

Αγριολάχανα: (άγρια χόρτα): τυπικό καθημερινό φαγητό αγροτικής οικογένειας. Αφού τα βράσουν τα σερβίρει η νοικοκυρά σε βαθύ πιάτο μαζί με το ζουμί τους (τον λεγόμενο θερμό) προσθέτοντας από πάνω πολύ λεμόνι, φρέσκο λάδι και κρασί. Η παράδοση θέλει τον αγρότη να πίνει τη σούπα αυτή και μετά να ανανεώνει το λάδι και το λεμόνι και να απολαμβάνει τα αγριολάχανα πίνοντας 2-3 κούπες κρασί (απ"το ποτήρι αυτή τη φορά).

Ρόκα ή Ρούκαλα: (όμορφη πολύχρωμη δροσερή σαλάτα) Φρέσκα φύλλα ρόκας, φέτες κρεμμύδι, λάδι, αλάτι, ξύδι, φέτες ντομάτας σε ροδέλες και λίγες ελιές.

Όσπρια

Φασούλια με πετσαλίνα: (Βενετσιάνικο) πρόκειται για φασόλια με χοιρομέρι (πηχτή σούπα). Στην κατσαρόλα φασόλια ξερά, λάδι, κρεμμύδι, χοιρομέρι σε κύβους, δεντρολίβανο και αλατοπίπερο, προαιρετικά ζωμό ντομάτας.

Ζυμαρικά - Ρύζια ή Ριζότα

Τα σπαγέτα και οι μανέστρες, όπως και στην Ιταλία σερβίρονται σαν πρώτο πιάτο ενός γεύματος.

Μανέστρα κολοπίμπιρι: κριθαράκι με κόκκινη σάλτσα, κανέλλα, γαρύφαλλα και πολύ κοκκινοπίπερο.

Παστίτσιο της νόνας: (νόνα είναι η γιαγιά) πρόκειται για μια πολύ ενδιαφέρουσα εκδοχή παστίτσιου με φύλλα στο φούρνο. Η διαφορά από την υπόλοιπη Ελλάδα έγκειται κατ" αρχήν στο ότι τα μακαρόνια είναι περιτυλιγμένα σε φύλλα σαν πίτα, αλλά κυρίως στο ότι αντί για κιμά, τα μακαρόνια (χονδρά και μακριά) ανακατεύονται με αυγά χτυπημένα , τυρί τριμμένο, "σούγο" (σάλτσα) από κοτόπουλο ή κρέας ρόστο, ανάμεσα λίγο μπίζι (μπιζέλια), χοιρομέρι και ψιλοκομμένα κομμάτια κοτόπουλου και κρέατος αρνίσιου ή μοσχαρίσιου, προαιρετικά αυγά βραστά και σαλάδο. Στην πραγματικότητα επρόκειτο για περισσεύματα φαγητών ξαναζεσταμένα (ριμπολίδα) που οι σοφές νόνες ήξεραν πολύ καλά να μην πάνε χαμένα. Αποτελούσε συνήθως το πρώτο πιάτο ενός κυριακάτικου μεσημεριανού γεύματος σε μεγάλη οικογενειακή συγκέντρωση ολόκληρης της οικογένειας.

Πίτα με ρύζι: ιδιόμορφη εκδοχή πίτας με ανοιγμένο φύλλο ζύμης, ρύζι και ψιλοκομμένα κομμάτια αρνί σοταρισμένα με βούτυρο, κρεμμύδι, πιπέρι, μοσχοκάρυδο, κανέλλα και ψιλοκομμένο μαϊντανό. Η πίτα πριν μπει στο φούρνο περιχύνεται με 2 αυγά χτυπημένα, 1 ποτήρι γάλα και αλατοπίπερο.

Γλυκά-Παγωτά

Από παλιά η Κέρκυρα φημιζόταν για το καλό γλυκό και το παγωτό της. Μαγαζιά εποχής, είχαν "μυστικές συνταγές" και ο απογευματινός περίπατος συνήθως, κατέληγε σε κάποιο καφεζαχαροπλαστείο για μόκα ή κασάτο. Τα παγωτά φτιάχνονταν με φρούτα εποχής, όπως οι φραουλίτσες (μικρές αρωματικότατες φράουλες), οι γιαρμάδες και τα βερίκοκα.

Επίσης, υπάρχει το φοβερό παγωτό κρέμα με την παχιά, γεμάτη βούτυρο γεύση του, η σοκολάτα και η μόκα με σαντιγί. Ο Αντρανίκ στα Μουράγια, ο Ζήσιμος στο Λιστόν, και ο Τσιμής στην Καποδιστρίου έφτιαχναν μόνοι τους, με αυτές τις περίφημες "μυστικές συνταγές", τα καλύτερα παγωτά.

Μαντολάτο: γλύκισμα φτιαγμένο με ταχίνι, μέλι και ολόκληρα αμύγδαλα.

Κέικ: συνήθως με φρούτα (μεταξύ των οποίων και περγαμόντο), γνωστά ως plum cake.

Πάστα φλόρα: καθημερινό, "εύκολο" γλυκό με ζύμη και μαρμελάδα, ευρέως διαδεδομένο στα Επτάνησα.

Πουτίγκα: η εμφανής βρετανική επιρροή. Οι καλές νοικοκυρές, δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στη χριστουγεννιάτικη πουτίγκα, της οποίας η προετοιμασία ξεκινάει ένα μήνα πριν!

Φογάτσα: ένα είδος τσουρεκιού βενετσιάνικης προέλευσης, που θα βρείτε ακόμα και σήμερα, σε παραδοσιακούς φούρνους του νησιού και της πόλης.

Κρέμες και ρυζόγαλα: νόστιμα και φρεσκοφτιαγμένα, κάτι που σπανίζει πια στη σύγχρονη Ελλάδα, υπάρχουν σε πολλά γαλακτοπωλεία της πόλης.

Τηγανίτες τ' Αγιού: πρόκειται για τους πασίγνωστους λουκουμάδες, που παραδοσιακά φτιάχνονταν ευρέως στην Κέρκυρα. Τώρα δε φτιάχνονται παρά στη γιορτή του Αγίου Σπυρίδωνα, οπότε και θα τις βρείτε παντού, γιατί το έθιμο τις απαιτεί. Παλαιότερα, στο δρόμο δίπλα από την εκκλησία του Αγίου, υπήρχαν 2-3 μαγαζιά που πουλούσαν τις τηγανίτες σε λαδόκολλα.

Κολομπίνα: χριστόψωμο σε σχήμα περιστεριού, που συνηθιζόταν πολύ στα χρόνια των Βενετσιάνων.

Μάντολες: καβουρδισμένο και καραμελωμένο αμύγδαλο, θα το βρείτε ακόμα και σήμερα σε πολλά ζαχαροπλαστεία της πόλης.

ΣΥΝΤΑΓΕΣ:

Σοφρίτο:

Υλικά
Κρέας με άσπρη σάλτσα από σκόρδο
1.200-1500 μοσχάρι νουά ή φιλέτο
7-8 σκελίδες σκόρδο
2 φλιτζάνια μαϊντανό ψιλοκομμένο
1/3 φλιτζ. ξύδι
αλάτι
φρεσκοτριμμένο πιπέρι
αλεύρι για το αλεύρωμα
Εκτέλεση: το μυστικό είναι στην αρχική επεξεργασία του κρέατος. Κόβουμε το ρόστο του μοσχαριού σε λεπτές φέτες και τις ανοίγουμε. Στην συνέχεια τις αλευρώνουμε και τις τηγανίζουμε. Φροντίζουμε να ανακατεύουμε για να μην κολλήσουν. Στο ίδιο σκεύος ή σε διαφορετικό βάζουμε το τηγανισμένο κρέας και από πάνω ψιλοκόβουμε το σκόρδο προσθέτουμε λίγο λευκό κρασί , λίγο ξύδι και νερό και αφήνουμε το κρέας να μαλακώσει. Πριν τελειώσει το φαγητό ρίχνουμε και το ψιλοκομμένο μαϊντανό και ανακατεύουμε ελαφριά. Μπορούμε να το σερβίρουμε με πουρέ ή με ρύζι. Συμβουλή είναι να μην φοβηθείτε το σκόρδο θέλει μπόλικο και αυτό είναι το χαρακτηριστικό του πιάτου.

Παστιτσάδα:

Υλικά
Μακαρόνια με κόκκινο κρέας
1 κιλό μοσχάρι μπούτι
½ κιλό μακαρόνια
½ κιλό ντομάτες ώριμες
3-4 κρεμμύδια
3-5 σκελίδες σκόρδο
300gr κεφαλογραβιέρα
1 φύλλο δάφνης
Διάφορα μπαχαρικά
Εκτέλεση: Τσιγαρίζουμε στο λάδι το κρέας μαζί με τα ψιλοκομμένα κρεμμύδια. Όταν ροδίσει και από τις δυο πλευρές χαμηλώνουμε την φωτιά και προσθέτουμε σιγά σιγά λίγο ξύδι ( εναλλακτικά κρασί κόκκινο ) . Στην συνέχεια προσθέτουμε το νερό το σκόρδο, την κανέλα, το γαρύφαλλο, το μαύρο και το κόκκινο πιπέρι, το μοσχοκάρυδο, το κύμινο και το φύλλο δάφνης και το αφήνουμε να βράσει. Στο τέλος βάζουμε τις ντομάτες . Για να έχουμε πετύχει την παστιτσάδα ή σάλτσα θα πρέπει να είναι σκούρα και πηχτή. Μετά ασχολούμαστε με τα μακαρόνια, τα βράζουμε τα σουρώνουμε και ρίχνουμε στην κατσαρόλα την σάλτσα και ανακατεύουμε. Η τελευταία πινελιά είναι η τοπική κεφαλογραβιέρα. Ένα extra tip: η χωριάτικη παστιτσάδα γίνεται με κόκορα και τα μακαρόνια είναι χοντρά.

Μπουρδέτο:

Υλικά
Ψάρι με καυτερή κόκκινη σάλτσα
1.5 κιλό μπακαλιάρος ή σκορπιός ή γαλέος
1 κούπα λάδι
3 κρεμμύδια
Κόκκινο πιπέρι
1/3 φλιτζάνι χυμό λεμονιού
1 πιπεριά κόκκινη
Αλάτι
Εκτέλεση: Τσιγαρίζουμε το ψιλοκομμένο κρεμμύδι και ρίχνουμε νερό, πάρα πολύ κόκκινο πιπέρι και μια μικρή κόκκινη πιπεριά. Το αφήνουμε να πάρει βράσει και προσθέτουμε το ψάρι. Χαμηλώνουμε την φωτιά και αφήνουμε το φαγητό να σιγοβράσει με ανοιχτό το καπάκι. Όταν θα είναι έτοιμο και σβήσουμε το μάτι τότε θα βάλουμε το χυμό λεμονιού.

Back to top